Terug naar de schoolbanken

Over een balletje en hoe het onverwachts kan rollen…

Enige tijd terug maakte ik een proefvertaling voor de Vertalersvakschool. Alle plekken voor komend schooljaar zaten al vol, dus het was eventueel pas voor een redelijk verre toekomst. Maar dan krijg je ineens bericht dat er een plaats is vrijgekomen en dat ze die graag aan jou geven op basis van je gemaakte proefvertaling. Aanvang: 27 september. Oeps, daar had je niet meer op gerekend…
Na een weekend van plussen en minnen dan de knoop doorgehakt: vanaf komende vrijdag zit deze vertaalster weer in de schoolbanken en gaat héél veel leren over de wereld het literair vertalen!

Popel-de-popel.

Startpagina Vertalersvakschool

Deze alfa doet wat aan haar bèta

Tijd voor wat Permanente Educatie ‘light’:

Terug uit de Vallei der Siliconen

Wist je dat ik ook beschikbaar ben voor opdrachten op locatie? Bijvoorbeeld als het werk extra vertrouwelijk is, er in een eigen tool/systeem moet worden gewerkt, of om welke andere reden dan ook. De afgelopen weken heb ik er weer zo’n leuke locatieklus opzitten. Ik heb veel bijgeleerd, fijne tijdelijke collega’s gehad (die ik soms best mist als zzp’er) en de vrije tijd die ik had, optimaal benut!

Vanaf vandaag weer aan de slag op mijn vertrouwde Nederlandse locatie…

Barraquito

Na een week vakantie weer aan de slag gaan met een werkagenda die tot het einde van de maand zo goed als vol is: dat is best een fijne thuiskomst!

Voorzien van een goede shot vitamine D kan ik de komende weken weer aan de slag met onder andere:
– Proeflezen van beschrijvingen voor toeristische bestemmingen
– Vertalen van een certificeringsexamen voor een IT-bedrijf
– Vertalen van interne personeelsinstructies voor een winkelketen

Als taalliefhebber deel ik natuurlijk graag nog even mijn favoriete nieuwe woord van de afgelopen week met jullie: barraquito, een klein cadeautje in een koffieglaasje:

Examen: Commerciële teksten schrijven

Pakweg 38 jaar geleden was het een eerste, indrukwekkende mijlpaal op de kleuterschool: het strikdiploma. Al vermoed ik met terugwerkende kracht wel dat ik ergens in het beoordelingstraject ben gematst. Tot op de dag van vandaag ben ik namelijk verdoemd tot het leggen van een dubbele knoop omdat de strik anders halverwege de dag losraakt… Twijfelachtig dus, maar gelukkig zouden er na dat diploma nog allerlei grote en kleine objectieve proeven van bekwaamheid volgen, mét positieve uitslag.

Spoel vooruit naar 2018 voor het meest recente wapenfeit: op maandag 26 maart meldde ik me voor het examen Commerciële teksten schrijven / Copywriting. Bijna een jaar lang had ik hiervoor – naast mijn reguliere opdrachten – geoefend met het schrijven van fictieve persberichten, nieuwsbrieven, advertorials, webpagina’s en wat al niet meer. Dit was het moment van de waarheid.
Een paar dagen geleden kwam de uitslag: ik ben weer een diploma rijker! En deze keer weet ik zeker dat niemand heeft me gematst en dat mijn creaties ook zónder extra knoop de strenge blik van de examinator hebben doorstaan.

Voortaan staat die ’T’ van VDTS dus voor meer dan ‘Translations’. Denk ook eens aan mij voor je Nederlandse teksten!

Diploma Commerciële teksten schrijven

Fijne feedback!

Feedback op ingeleverde opdrachten krijg je helaas niet zo vaak. Daarom was het zo leuk om gisteravond het onderstaande compliment van een van mijn vaste (en leukere) accounts tussen mijn e-mails te vinden:

“Compliments from the validator for the translator/reviewer of this project for making this very dull content easy and pleasant to read.”

Die vertaler: dat was ik! Dus steek die veer maar waar u hem graag hebben wilt. Een taaie, saaie Engelse tekst die in het Nederlands begrijpelijk en prettig leesbaar is geworden: missie geslaagd 

Workshop: ‘Repairing Translatorese’

Vandaag even geen ‘productie draaien’, maar tijd voor wat permanente educatie. Alles ligt al klaar voor de workshop Repairing Translatorese:

‘Translatorese’ is iets waar je als vertaler of revisor steeds beducht voor moet zijn: houterige vertalingen waar de brontekst doorheen schijnt, waardoor de vertaling te letterlijk en dus onnatuurlijk wordt.

Nu op naar het Park Plaza-hotel in Utrecht, waar het enthousiaste team van TeamWork ongetwijfeld weer een uitdagend programma voor ons in elkaar heeft gedraaid!

Alles ligt klaar voor vandaag – inpakken en dan met de trein naar Utrecht!

Vertaalbijdrage aan Steptember

Vanaf maandag 4 september 2017 is het een maand lang Steptember: elke dag 10.000 stappen zetten en daarmee geld inzamelen ter ondersteuning van mensen met cerebrale parese.

VDTS heeft vorige maand met trots een vertaling verzorgd voor dit goede doel. Hoe super is het om te zien dat er inmiddels al meer dan 80.000 deelnemers zijn en dat er al zo veel geld is ingezameld, nog voordat de maand is begonnen?

Meer informatie is te vinden op de officiële website van Steptember

Nascholingscursus marketingvertalingen

Op 31 maart j.l. een zeer interessante nascholingsdag gehad. Eerst wat theoretische achtergronden en daarna in een workshop aan de slag met allerlei uitdagende marketingteksten. Weer veel geleerd om toe te passen in de vertaalpraktijk!

O ja, ik had ook nog een blogpagina…

September 2015: ik kreeg een nieuwe website waar ik apetrots op was. Of ik ook een nieuws-/blogpagina wilde, was vooraf de vraag. Ik zat vol verse ambities: ja, natuurlijk wilde ik dat. Die had ik niet op mijn oude site, maar vanaf nu zou ik het allemaal anders gaan doen. Serieuzer, professioneler.
Flash-forward naar vandaag: mijn laatste post is van 1 jaar en 1 dag geleden, over mijn 10-jarige jubileum als freelancer. Inmiddels heb ik weer een mijlpaal-streepje kunnen turven. Voor het aantal nieuws-/blogberichten is de teller angstvallig stil blijven staan. Was ik dus toch niet zo ambitieus, serieus en professioneel? Nee, ik neem mijn werk absoluut serieus, en niet alleen omdat de bank mijn hypotheek ook absoluut serieus neemt. Maar juist omdat ik zeker ook professioneel ben, loop ik tegen een aantal zaken aan.

In de eerste plaats: voor vrijwel alles wat ik doe, heb ik afspraken gemaakt m.b.t. de vertrouwelijkheid van projecten. Sommige bedrijven gaan daarbij zelfs zo ver dat ik niet eens mag vermelden dat ik überhaupt voor ze vertaal. Stel je voor wat een rare, nietszeggende berichten dat zouden worden: “Joh, ik heb vandaag toch zo’n gave vertaling verzorgd. Ik mag alleen niet zeggen waarover hij ging, maar echt, geloof mij: dit was fantastisch/schokkend/grappig <per opdracht doorhalen wat niet van toepassing is>.”

Een tweede obstakel – dat ik misschien mezelf opleg – is hoe ik tegen mijn beroep aankijk: over vertalen moet je niet te veel praten, dat moet je gewoon doen (een instelling die mij met de paplepel is ingegeven voor veel zaken in het leven). Alles wat er te zeggen valt over de vertaaltheorie is bovendien inmiddels al wel door mijn vakgenoten gezegd – vaker en waarschijnlijk ook beter – in 1001 andere blogs en publicaties. Welke originele invalshoek  kan ik daar nog aan toevoegen?

Dan ten derde: wat nou nieuwsberichten over mijn dagelijkse bezigheden? Ik zal het afgelopen jaar even samenvatten: nieuwe opdracht, nieuwe opdracht, opdracht geleverd, nieuwe pc gekocht, nieuwe opdracht, opdracht geleverd, opdracht geleverd, naar de accountant, nieuwe opdracht, printer gekocht, nieuwe opdracht, weekje vakantie, opdracht geleverd, opdracht geleverd, enz, enz… Snap je de totaal ontbrekende nieuwswaarde hiervan? En dan kan ik zo’n semi-gekunsteld berichtje in elkaar draaien, over ‘e-mailloze vrijdag’ of de verkiezing van het mooiste/lelijkste woord van het jaar, maar dat vind ik zelf al niet bijster interessant, dus waarom zou dat een toevallige bezoeker van deze pagina ook maar iets kunnen schelen?
Het is bijvoorbeeld ook nog mogelijk om feedback van klanten met de lezer te delen, maar zit er iemand op die zelfverheerlijking te wachten? De teller voor de afgelopen week: “de interne QA-afdeling is blij met je, en ik ook: de vertaling loopt lekker en is duidelijk”, “I would like to check if another linguist can take on this translation, as you are my favorite editor :-)”.  Zo, dat waren voldoende veren om ergens in te steken, beide beentjes graag weer op de grond nu.

Misschien klinkt dit allemaal wat bagatelliserend en overdreven relativerend, maar dat is op zich niet de bedoeling. Het is gewoon mijn realiteit. Dus ga ik een andere insteek bedenken, misschien de schrijfsels van mijn eerder gevolgde cursus creatief schrijven verder uitwerken, al raakt het dan niet echt aan mijn vertaalwerk? Misschien deze pagina toch een stille dood laten sterven? Of wie weet krijg ik een andere briljante ingeving. Daar ga ik eens een nachtje (of misschien wel opnieuw 366 nachtjes) over slapen. Wordt vervolgd… of niet…